22-08-2019 – The Imagineering Suite, Amersfoort (NL)

De zes basiselementen van een werkend product – de basisbehoefte

De Basis Behoefte

Vandaag gaan we beginnen met het uitwerken van het zeselementensysteem waar ik vorige week een introductie voor schreef. (Mocht je die gemist hebben, kijk dan hier: https://flowdiver.nl/2019/08/14/16-augustus-2019-de-zes-basiselementen-van-een-werkend-product-introductie/)

Deze keer ga ik het hebben over de basisbehoefte. Ik gaf vorige week aan dat er geen harde rangorde zit in de zes elementen die een werkend product maken, maar toch zal voor de meeste mensen de basisbehoefte het eerste zijn waar naar wordt gekeken. Dat is vrij logisch eigenlijk, want een behoefte schept een drang om iets te ondernemen. Als ik kijk naar de basisbehoefte probeer ik altijd één regel in gedachten te houden:

Elke creatieve basis behoefte is even waardevol.

Dit klinkt wellicht gek, maar er zit een logica achter. Zoals ik al aangaf in eerdere blogs, voelen veel mensen intern een behoefte om dingen te maken. Dat zit in onze aard. Sommige mensen willen iets tekenen, anderen iets schrijven, weer anderen willen muziek maken of zingen, ga zo maar door. De behoefte die daaraan ten grondslag ligt is erg belangrijk om überhaupt tot het doen van iets over te gaan. Als je behoefte sterk of gefundeerd genoeg is, ga je iets doen. Zo werkt dat. Vaak heb je dat niet eens door. De oorzaak ‘behoefte’ en het gevolg ‘iets ondernemen’ worden vaak zó snel aan elkaar gekoppeld in de hersenen dat we het ruim 80% van de tijd niet door hebben.

Toch blijkt vaak dat het vervullen van een creatieve behoefte, hoe sterk ook, niet altijd even vanzelfsprekend is.

Één van de grootste problemen waar mensen tegenaan lopen is dat ze hun creatieve basisbehoefte verwaarlozen en daarom dus nooit een daadwerkelijke stap zetten om iets te maken of te doen. Veel mensen zijn van nature zeer pragmatisch en praktisch ingesteld. Dat heeft ook een reden. Onze maatschappij en de wereld om ons heen prijzen een dergelijke kijk op het leven en de bijdrage die je levert aan die wereld en maatschappij.

Alleen… soms is de behoefte om iets te maken niet altijd even praktisch, nuttig, logisch of maatschappelijk verantwoord. En dan komen al snel de logische vragen, zoals: waarom zou je iets gaan maken? Wie zit daarop te wachten? Kan je er geld mee verdienen dan? Wat voegt dit toe aan de wereld? Gaan mensen je niet raar aankijken als je zoiets aan het maken bent? Allemaal vragen die een verschillende mate van bestaansrecht hebben, maar ook vragen die afdoen aan diezelfde creatieve basisbehoefte.

Ik tref vaak mensen die zeggen dat ze diep van binnen iets willen doen, maar dat ze door dergelijke praktisch/utilitaire gedachten zichzelf demotiveren en het dan toch maar niet doen. Wat je dan dus doet, is je creatieve basisbehoefte verwaarlozen en de waarde daarvan teniet doen. En het probleem daarmee is dus, dat je iets wat je van binnen echt graag zou willen, dan dus om praktische redenen niet doet… En dat kan zomaar eens leiden tot een zeer ongelukkig gevoel. Want hiermee doe je je innerlijke zelf en je onderbewustzijn tekort.

En daarom kan het soms handig zijn om tegen die praktische vragen eens een tegenvraag te stellen, zoals:
Is het erg als dit geen groter nut heeft? Kan ik niet gewoon eens iets doen om mijzelf gelukkig te maken? Is het heel slecht als dat wat ik maak geen groter maatschappelijk doel dient? Is het misschien gewoon mijn zaak of ik dit doe en heeft de rest daar maar niks van te vinden?

De grap is, dat als je dit interne conflict aan zou gaan, de conclusie vaak uit zou komen op een doodsimpel antwoord: nee, natuurlijk is dat niet erg! Als je onderbewustzijn jou ingeeft om iets creatiefs te doen en het je gelukkig maakt, dan is DAT het nut. Dan is dat hele geluk dat je voelt als je naar je onderbewustzijn luistert op dat moment het hoogst haalbare wat je maar kan bedenken. Zo blijkt dat de creatieve behoefte vaak een constructief zelfhulpelement kan zijn.

Even daar op inhakende trouwens: we leven in een tijd waarin veel zelfhulpgoeroes roepen dat je “van jezelf moet houden”. Om eerlijk te zijn moet ik daar soms intern van braken als ik dat hoor, omdat het vaak niet verder komt dan suffe platitudes zonder richting. Leuk en aardig hoor, dat van jezelf houden, maar hoe doe ik dat dan?! Dat antwoord kan je vaak kopen voor belachelijk hoge bedragen bij zelfhulpcursussen, dure boeken en wat al niet.

Ik weet dat ik onder andere via deze website creatieve coaching aanbied en dat dit kan overkomen als ‘pot verwijt ketel’. Uiteindelijk probeer ik ook mensen te helpen en is het leuk als ik daar wat aan verdien. Daar ben ik eerlijk over. Maar ik spreek persoonlijk als ik zeg dat ik weinig kan met het soort loze algemene waarheden zoals hierboven gezegd. Het is niks. Het is vulling zonder richting. Ja, we weten dat we meer van onszelf zouden moeten houden, maar kom dan ook met iets concreets!

Excuus voor dit persoonlijke uitstapje, maar het punt dat ik wil maken om dichter bij persoonlijk geluk te komen is dat ik erin geloof dat als je jezelf de ruimte gunt om jezelf creatief te ontplooien, dat dát een van de mooiste vormen van liefde voor jezelf is.

En aan het einde van de dag maakt het niet uit waarom je aan iets begint. Misschien wil je heel rijk worden, misschien wil je iets van je af schrijven/zingen/kleien, misschien wil je iets maken om het hart van je geheime liefde te veroveren, of misschien wil je gewoon iets doen om mee bezig te zijn om de slechte gedachten weg te drukken die je dwars zitten. Het is mij om het even, maar ik kom gewoon terug op wat ik eerder zei:

Elke creatieve basis behoefte is even waardevol.

En ik denk dat als er gehoor wordt gegeven aan de basisbehoefte uit het onderbewustzijn de creativiteit gaat stromen, je meer in contact komt te staan met je echte zelf en… je misschien zelfs wel iets meer van jezelf leert houden.

Uiteraard kan ik niet garanderen dat dit voor iedereen zo werkt en/of dat het zo’n effect op iedereen zou hebben. Maar ik kan uit eigen ervaring spreken en zeggen dat mijn creatieproces mij door meerdere zware tijden in mijn leven heeft getrokken en ik geloof dat die potentie in iedereen zit. Alleen moeten we daarvoor soms iets beter luisteren naar onze creatieve basisbehoefte en die serieus nemen.

Tot volgende week!
Tom